http://www.mardomsalari.com/Template1/News.aspx?NID=139070

 مذاکره به معنی چک و چانه زدن، جر و بحث، توافق، مبادله و معامله آمده و در اصطلاح مدیریتی، مذاکره فراگردی است که دو یا چند نفر یا گروه دارای هدف‌های مشترک و متضاد، طرح‌های پیشنهادی خود را بیان می‌کنند و شرایط خاص خود را مورد بحث قرار می دهند تا احتمالاً به توافق برسند. مذاکره شامل ترکیبی از مصالحه، همکاری مبتنی بر اعتماد و احتمالاً تاکیداتی بر مسائل حیاتی است. مذاکره در زبان سیاسی گفت‌وگویی است که مبتنی بر تهدید و زور و ارعاب نباشد و دو طرف بخواهند با تاکید بر اشتراکاتی که در هدف، مبانی و تاکتیک های خود را دارند بتوانند به یک توافقی برسند و مشکلات احتمالی را بدون وارد کردن زور و ارعاب و به وجود آوردن جنگ حل کنند.هرچند که مذاکره و گفت‌وگو در سالهای اخیر به عنوان یکی از راه‌های حل بحران شناسایی شده است و تا قبل از این بیشتر کشورها مشکلات خود را از طریق جنگ، زور و تهدید حل می‌کردند. ایران نیز از این قاعده مستثنا نیست و در سالهای اخیر سعی کرده با کشورهای دیگر وارد مذاکره شود تا بتواند مشکلات خود را با آنها حل و فصل کند. مذاکرات ایران و 1+5 که در 3 مرحله برگزار شده نمونه‌ای از این مذاکرات است. دوراول مذاکرات در ترکیه انجام شد و چون خود کشوری نیمه اروپایی است و اسلام سیاسی در آن کشور برقرار است و مذهب سنی هم دارند و همچنین کشوری است که به هر دوگروه مذاکره کننده نزدیک است همه اینها باعث شدکه مذاکرات میانه و متعادل باشد. اما در دور دوم مذاکرات که در بغداد برگزار شد این بی طرفی مکان مذاکره تقریباً شکسته شد. زیرا بغداد یک کشور شیعی است که هم‌اکنون نفوذ ایران نیز درآن بسیار زیاد شده است. ایران وزنه‌ سنگین‌تری نسبت به غرب در آنجا داشت و این باعث شد که تعادل و توازن تا حدودی شکسته شود. دور سوم مذاکرات هم در یک کشور دوست ایران یعنی روسیه برگزار شد که هم سودای ضد آمریکایی و ضد ناتویی دارد و هم می‌خواهد به هر شکل ممکن موضوع هسته‌ای ایران را حل کند، همه و همه باعث شد که دور سوم هم نتیجه قابل قبولی نداشته باشد. حال در این مقاله قصد بر این است که خواسته‌های دو طرف مذاکره کننده را لیست کنیم تا شاید علت اینکه این مذاکرات تا به حال به نتیجه قطعی نرسیده را مشخص کنیم. اول خواسته‌های ایران را بازگو می‌کنیم. کشور ایران بر طبق اهداف انقلاب که امام خمینی آن را مشخص کرده است علاقه‌مند است که در منطقه به عنوان مدل شناخته شود و بتواند مدل جمهوری اسلامی و مردم سالاری دینی رابه منطقه و جهان صادر کنند تا اگر کشوری خواست بتواند این مدل را در کشورش پیاده کند. همچنین ایران به دنبال این است که به لحاظ اقتصادی و سیاسی در منطقه اول باشد و آمریکا با این قدرت برتر بودن ایران مخالفت نکند و آن را به رسمیت بشناسد.

 

همچنین ایران به دنبال این است که شیعیان بتوانند حق آزاد تجمع و حزب و قدرت گیری در کشورهای خودرا داشته باشند و آمریکا از دخالت در مسائل خصوصی کشورهای منطقه خودداری کند و به بهانه اهدای دموکراسی به اشغال این کشورها نپردازد. همچنین در مورد تنگه هرمز و جریان نفت خاورمیانه، آمریکا دخالتی نداشته باشد و این حق مسلم ایران در زمینه بهره‌برداری نفت از آبهای خودش را به رسمیت بشناسد. در زمینه کشورهای عربی نیز آمریکا با دولتهای بر مسند نشسته کاری نداشته باشد و با حمایت های بی چون و چرا از رهبران دلخواه خود، آنها را به قدرت نرساند. در زمینه اسرائیل هم که یکی از دغدغه‌های ایران سرزمین فلسطین و مردم آن است. در مورد تحریم‌ها که یکی از حربه‌های مورد استفاده غرب است ایران در پی تعلیق تحریم‌هاست تا غرب اجازه دهد که تکنولوژی، سرمایه خارجی و نیروی متخصص وارد ایران شود. همچنین حمایت‌های خود را از دیکتاتوری‌های کشورهای عربی مثل عربستان، بحرین و یمن بردارد تا مشکلات این کشورها به دست خود مردمش حل و فصل شود. در زمینه هسته‌ای هم که تبدیل به یکی از بزرگترین دغدغه‌های ایران و غرب شده، ایران حق غنی سازی هسته‌ای را به قصد علمی در ابعاد وسیع داشته باشد، چون که هم تخصص و هم منابعش را دارد و برطبق قانون زیر نظر آژانس به فعالیت‌های خود ادامه دهد. اما خواسته‌های آمریکا در برابر ایران چه مواردی است که به نتیجه رسیدن مذاکره را به تعویق می‌اندازد؟ اول اینکه آمریکا به دنبال این است که نظام جمهوری اسلامی منحل شود و یک حکومت سکولار، موافق غرب و آمریکا بر سرکار بیاید. همچنین در مورد فعالیت‌های هسته‌ای آمریکا به دنبال تعطیلی کامل نیروگاه‌های هسته‌ای است آنها همچنین از وضع حقوق بشر و قواعد دموکراتیک‌ در ایران نگران هستند و می‌خواهند دموکراسی غربی را به ایران هدیه کنند. آمریکا در منطقه نیز به دنبال هژمون شدن است و اینکه قدرت‌های منطقه را کنار بزند تا بتواند خواسته‌های خود را به اجرا بگذارد. همه می‌دانیم که مذاکره بدون نقطه مشترک و دادن امتیاز ملموس به نتیجه نمی‌رسد. نقطه اشتراک ایران و آمریکا در زمینه تروریسم و مبارزه با آن است اما قبل از تاکید بر نقطه اشتراکات ابتدا غرب باید با برداشتن تحریم‌ها از ایران، عادی نگریستن به همه موضوعات ایران را پیش فرض قرار دهد تا شاهد افزایش نقاط اشتراک دو طرف باشیم. در غیر این صورت مسلماً مذاکره در این شرایط بی فایده است.