http://www.mardomsalari.com/Template1/News.aspx?NID=154871

زمانی که یک صدا خاموش می‌شود به این معناست که منتقدان و مخالفان توانایی استدلال و برخورد منطقی با آن صدا را ندارند. جمهوری اسلامی ایران شبکه‌های فارسی، عربی، اسپانیایی زبان را راه انداخت تا با کشورهای مختلف دنیا وارد گفت‌وگو شود. هر چند رسانه‌ها به خصوص شبکه‌های تلویزیونی به شدت یک طرفه و ایدئولوژیک هستند اما وجود وبلاگ‌ها و سایت‌ها و صفحه‌های موجود در شبکه‌های اجتماعی رابطه دو طرفه با مخاطبان را حفظ می‌کند. شبکه‌های بین‌المللی رسانه‌ای ایران تحریم شدند. تحریم شبکه‌های ایران به این دلیل است که هر کشور و هر گروهی که با پیام‌های منتشر شده ایران مخالف بود نتوانستند، منطقی جواب دهند و از کورسوی نگاه متفاوت نیز دوری کردند. ایرانیان گزاره‌هایی در فضای تصویری منتقل می‌کردند که تا حدی با فضای رسانه‌ای عصر جدید مغایر است. در زیر تصویر مختصری از پیام‌های رسانه‌ای ایران در محیط بین‌الملل ترسیم می‌شود.

1- مخالفت با سرمایه‌داری غربی:فلسفه جمهوری اسلامی ایران با رویکرد انسان محوری که قصد دارد دنیا را بدون هیچ پایانی ریاضی کند و با ولع و حرص منابع آن را با رویکردی شی‌ء مصرف کند مخالفت می‌کند. رسانه‌های ایران جهان سرمایه‌داری، شیء‌انگاری انسان، مصرف‌گرایی، انسان محوری غرب را مورد چالش قرار می‌دهند. دنیا محوری و مادی‌گرایی و لذت محوری را ایران نفی نمی‌کند بلکه مورد نقد قرار می‌دهد و می‌گوید علاوه بر این‌ها می‌توان به صورتی معتدل روش‌های دیگری را نیز برای زندگی ترسیم کرد. رویکرد رسانه‌ای ایران در محیط بین‌الملل انتقادی است.

2- پیام‌های دینی رسانه‌ای: به لحاظ محتوایی ایران از ورود دین به عرصه عمومی حمایت می‌کند. ایران مدافع خانواده، سنت، مذهب و اعتقاد به جهان دیگر است. رسانه‌های ایران طرفداران پیامبران و انسان‌های صالح هستند. بر همین اساس از کشورها و جنبش‌های اسلامی حمایت می‌شود و در اغلب اخبار، تفاسیر، فیلم‌ها و گزاره‌های متنی رسانه‌های بین‌المللی ایران دین، نقش محوری دارد. حمایت از اسلام‌گرایان معتدل در این چارچوب تحلیل می‌شود.

3- پیام‌هایی جمع‌گرایانه:

ایران از آزادی منفی، طغیان انسان‌ها علیه خدا و به خصوص فردگرایی لیبرالیستی به دور است و به خاطر عرفان، ادبیات و فقه شیعه گزاره‌های جمعی و مشارکت‌جویانه زیادی دارد. ایران در رسانه‌های خود اغلب از طبقات پایین حمایت می‌کند و سبک مبارزه و انتقاد و طغیان علیه نابرابری و ظلم در رسانه‌های ایران مورد تاکید هستند.

بنابراین پیام‌های جمع‌گرایانه، مذهبی و انتقادی باعث شد که مخالفان ایران به بحث و گفت‌وگوی انتقادی با ایران روی نیاورند. خاموش کردن صدای معتدل ایران نشان از ناتوانی و بن‌بستی است که با قدرت اقتصادی و نظامی و فرهنگی و علی‌رغم شعارهای زیبای آزادی بیان، به خشونت‌گرایی نمادین رو‌ی‌ آوردند. سیاست تحریم و حذف پیام‌های بین‌المللی ایران نشان از قدرت شبانی و هدایتگری دارد که به زور قصد دارند بهشت زمینی برای همه بشریت خلق کنند. ایران باید با توان علمی خود ماهواره به فضا بفرستد و از وابستگی رسانه‌ای خارج شود. پیام‌های بین‌المللی رسانه‌های ایران نوعی تعلیق غایت‌های ایدئولوژیک قدرت، ثروت، لذت و فایده‌گرایی است که بدون ایستادن، بشر را به سمت نابودی می‌برد. ایران پیامی معتدل و انتقادی دارد که مشتاق گفت‌و‌گو و ارتباط است.