http://www.mardomsalari.com/Template1/News.aspx?NID=162308

در اندیشه سیاسی اسلام و ایران، سیاست گاهی از خود انسان‌ها آغاز می‌شود. متفکرانی چون جماعت اخوان الصفا، فارابی و امام خمینی بر این باور بودند که سیاست یعنی تدبیر نفس و حاکم کردن اخلاق بر انسان‌ها، مبارزه نیروهای شر و خیر و تدبیری که انسان برای سعادتمند شدن به کار می‌برد. تقوا کلید واژه سیاست در تمدن اسلامی است به این معنا که انسان با قراردادن خداوند و وجدان خود قضاوت کند که آیا صفات لازم برای کارگزاری‌های حکومت اسلامی را دارا می‌باشد. البته طبیعی است که علاوه بر ضمانت اجراهای گوناگون در تمدن اسلامی که مبتنی بر تشویق و تنبیه و احکام بازدارنده است ضمانت اجراهای اخروی و وجدانی نیز اهمیت فراوان دارد.اکنون در چند ماه باقیمانده به انتخابات ریاست جمهوری، بسیاری بر این ادعا هستند که می‌توانند سکان اجرایی و دومین مقام سیاسی کشور را از آن خود کنند. هر روز افرادی از طبقات، احزاب و اقشار مختلف اعلام نامزدی می‌کنند. در این نوشته مختصر قصد دارم برخی از استانداردها و اصول و مبانی صفات لازم برای ریاست جمهوری را بنویسم. این صفات اگر در فردی وجود داشته باشد می‌تواند امنیت، سعادت و آبادانی ایران را تضمین کند و اگر نباشد به این معناست که این فرد هنوز توانایی حکمرانی بر خود را پیدا نکرده است و به زودی کشور را با بحران‌های مختلف روبه‌رو خواهد کرد.


1- دوری کردن از صفات بد اولین اصل حکمرانی برخود است. اگر نامزدی صفاتی دارد که دیگران را آزار می‌دهد نباید وارد صحنه شود.

2- تربیت و داشتن منش آداب و اصولی، از ویژگی‌های لازم بالاترین مقام اجرایی کشور است. از سلام و احوال‌پرسی تا نوع غذا خوردن و نشست و برخاست نیاز به ترتیب و داشتن صفات نهادینه شده است.

3- نداشتن وجوه ریا کار و چند شخصیتی بودن الزام اخلاقی ورود به صحنه انتخابات است.

4- نظم انضباط و حکمرانی برخود و محیط اطراف لازمه ریاست جمهوری است. نامزدی که توانایی اداره محیط کار، خانه و حتی اتاق خود را ندارد و بدون خدمتکار و اطرافیان توانایی زندگی ندارد نباید در این عرصه وارد شود.

5- سیاست به معنای نگاه کلان داشتن به ایران، جهان اسلام و گونه‌ای از آینده‌نگری است.

6- نامزدهایی که از متون و تکنیک‌های سیاسی چیزی نمی‌‌دانند و به لحاظ علمی و عملی هیچ بحثی از سیاست‌گذاری عمومی نمی‌دانند وارد رقابت نشوند.

7- نامزدهایی که خود را دانای کل می‌دانند و در همه علوم و معارف بشری احساس می‌کنند که فرضیه و نظریه دارند اگر وارد صحنه انتخابات شوند اصل مشورت را زیر پا خواهند گذاشت.

8- در نهایت نامزدهایی که اعتقاد به چرخش قدرت و آمد و شد نخبگان ندارند و می‌خواهند بیایند تا ماندگار شوند، به صرفه مملکت است که وارد این عرصه نشوند.