http://www.mardomsalari.com/Template1/News.aspx?NID=163713

 در جهان امروز وسایل ارتباط جمعی، روزنامه، رادیو،تلویزیون و سینما با انتقال اطلاعات و معلومات جدید و مبادله افکار و عقاید عمومی، در راه پیشرفت فرهنگ و تمدن بشری نقش بزرگی را برعهده گرفته‌اند. فراوانی جمعیت، تمرکز گروه‌های وسیع انسانی در شهرهای بزرگ، تمدن صنعتی و پیچیدگی وضع زندگی اجتماعی، نا امنی و بحران‌ها و دگرگونی‌‌های مبانی فرهنگی همه از جمله عواملی هستند که روز‌به‌روز نیاز انسان را به آگاهی از تمام حوادث و وقایع جاری محیط زندگی بیشتر می‌کند تا جایی که پیشرفت وسایل ارتباط جمعی و توسعه اقتصادی و اجتماعی و تحکیم مبانی دموکراسی لازم و ملزوم یکدیگر شده‌اند. در این جوامع افراد تلاش می‌کنند همیشه درجریان همه امور و مسائل اجتماعی قرار داشته باشند تا بتوانند به طور مستقیم یا غیرمستقیم نقش خاص خویش را در زندگی گروهی ایفا کنند. به همین جهت آگاهی اجتماعی از مهمترین ویژگی‌های زمان معاصر به شمار می‌رود و همین آگاهی است که انسان را به زندگی فردی و اجتماعی علاقه‌مند می‌سازد و توجه او را به آزادی‌ها و مسوولیت‌های وی جلب می‌کند. رسانه به عنوان واسط میان انسان و واقعیت، باید نقش آگاهی اجتماعی و هدایت تفکرات اعضای جامعه را ایفا کند. نقش اصلی آن در تحقق جامعه مدنی را نباید نادیده گرفت. در ایران نیز تلویزیون به عنوان تنها رسانه در کشور این نقش مهم را برعهده دارد و در این بین دو کارکرد اصلی را بردوش دارد.

1-تلویزیون باید واقعیت محور باشد یعنی انعکاس دهنده مشکلات جامعه و مردم باشد و بازنمایی درستی از حقیقت‌های موجود درجامعه ارائه دهد. فقر، گرانی، تورم، بیکاری و... مشکلات عدیده‌ای است که اکثریت مردم جامعه با آن دست به گریبان هستند و تلویزیون باید آن را به شکل درست و دور از قصدیت و کوچک یا بزرگ کردن به نمایش بگذارد.

2- رسانه ملی همچنین وظیفه هدایت مردم و نخبگان جامعه را نیز برعهده دارد. چه باید کردهای هنجاری و ارزشی‌ای که در جامعه وجود دارد به راحتی توسط این وسیله ارتباط جمعی هدایت می‌شود و می‌تواند افکار مردم و نخبگان جامعه را به سمت‌وسوی خاص هدایت کند.

در فضای انتخابات این روزها نیز وظیفه رسانه ملی به عنوان یک رسانه بی‌طرف بیشتر به چشم می‌آید و مردم برای اطلاعات درباره کاندیداها به این رسانه توجه بسزایی دارند و منبع تغذیه اطلاعاتشان از این وسیله ارتباط جمعی است اما نگاهی به برنامه‌های این روزهای سیمای جمهوری اسلامی ایران نشان از بسازوبندازهایی دارد که به علت بودجه اختصاص داده شده برای برنامه‌های انتخاباتی، کیفیت آنها بسیار پایین آمده و تنها پرکردن زمان برنامه‌ها به نظر مهم می‌آید؛ این عملکردهای تلویزیون خصوصا در این روزهای نزدیک به انتخابات سه مشکل اساسی دارد.

1-حساسیت و تمرکز بیش از حد به مساله انتخابات به نوعی پوششی برمشکلات و کمبودهای جامعه از قبیل تورم، گرانی و مشکلات اقتصادی به نظر می‌آید و مردم این گونه تصور می‌کنند که هیجان سیاسی ایجاد شده در تلویزیون به خاطر مسئله انتخابات نوعی پرده‌پوشی بر واقعیت‌های جامعه است. رسانه ملی حتی برای تمرکز بر مسئله انتخابات باید به دغدغه‌های مردم برای دولت بعدی توجه داشته باشد و سیاستگذاری اقتصادی و برنامه‌های کاندیداها را برای رفع مشکل مردم مدنظر قرار دهد. هدف رسانه ملی باید مردم باشد نه انتخابات و برای گرم کردن تنور انتخابات نیز باید دغدغه‌های مردم را در اولویت قرار داد.

2- بودجه‌های اختصاص داده شده برای مسئله انتخابات باعث تولید برنامه‌های زیاد و بدون کیفیت در تلویزیون شده است. نشست‌های سریع و برنامه‌های کلیشه‌ای و مصاحبه‌های فرمالیته نه تنها باعث بالا بردن هیجان سیاسی در مردم نمی‌شود، بلکه دلزدگی از فضای سیاسی کشور را در بین مردم تقویت می‌کند. بیشتر برنامه‌ها در چند ماه مانده به انتخابات با موضوعات تکراری از شبکه‌های مختلف پخش می‌شود که به نظر می‌رسد بدون فکر و ایده قبلی و تنها برای پر کردن ساعت‌های برنامه و به عنوان سفره‌ای برای ارتزاق اهالی رسانه تولید شده‌اند.

3- سومین مشکل رسانه ملی در فضای انتخابات عامی‌سازی و عدم توجه به نخبه‌گرایی در برنامه‌های سیما است. اینکه مجریان برنامه‌های سیاسی خود به عنوان کارشناس به اظهارنظر می‌پردازند و یا کارشناسانی که در مورد تمام مسائل تخصص دارند به عنوان یکی از ضعف‌های تلویزیون چه در فضای این روزها و چه در بقیه ایام سال است. مصاحبه‌هایی که بدون تفکیک موضوعات انجام می‌گیرد و نظر همه افراد را در مورد همه مسائل می‌پرسند به نوعی عامی‌گرایی و به دور از سیاست‌های نخبه‌گرایی در برنامه‌های تلویزیون است.

با این وجود نقش مهم و اساسی این رسانه ملی را در فضای این روزها نباید نادیده گرفت و مسوولان نیز باید با مغتنم شمردن این فرصت با تولید برنامه‌های ایده‌پردازی شده و استفاده از سیاستگذاری رسانه‌ای هیجان سیاسی ایجادشده را به سمت کاربردی هدایت کنند.