http://www.mardomsalari.com/Template1/News.aspx?NID=167145

انتخابات ریاست‌جمهوری یازدهم با تمام پیش‌بینی‌ها و نظرسنجی‌ها به اتمام رسید و برخلاف تصور بسیاری از تحلیل‌‌گران که انتخابات به دور دوم می‌رسد، مردم ایران کار را در مرحله اول تمام کردند و نتیجه مبهم انتخابات را به سمت دولت تدبیر و امید تغییر دادند و دکتر حسن روحانی را به عنوان رئیس‌جمهور منتخب برگزیدند. اما انتخاب حسن روحانی بین کاندیداهایی که هر کدام شعارها و برنامه‌هایی برای خود تعریف کرده بودند چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟ براساس اصول جامعه‌شناسی انتخاب هر کدام از کاندیداها پیامی خاص را به دولت و حکومت القا می‌کند و اینکه این مردم در چه زمینه‌ای احساس کمبود دارند و رئیس‌جمهور آینده باید در چه مسائلی بیشتر تلاش کند.

1- انتخاب رضایی به عنوان رئیس‌جمهور، رای به اقتصاد بود. اینکه مساله اصلی مردم بیکاری، تورم و فقر و گرانی است و رئیس‌جمهور آینده باید اولویت خود را به مساله اقتصاد اختصاص دهد و با توجه به شعارها و برنامه‌های اقتصادی رضایی مردم می‌دانستند که اگر امنیت اقتصادی بخواهند باید رضایی را انتخاب کنند. 2- انتخاب قالیباف که سال‌ها در شهرداری تهران فعالیت کرده است نشان از ضعف مدیریت در دولت داشت. اینکه مشکل کشور ما عدم عمل‌گرایی و کارآمدی مدیریت است و با یک مدیر خوب می‌توان بسیاری از مشکلات را حل کرد. 3- انتخاب جلیلی با گفتمان مقاومت و عدم سازشکاری نشان از سیاست خارجی همسو با دوره قبل را به ذهن متبادر می‌کرد. اگر مردم جلیلی را به ریاست‌جمهوری بر می‌گزیدند نشان از موافقت با سیاست خارجی احمدی‌نژاد و انقلابی‌گری در عرصه بین‌الملل داشت. 4- انتخاب ولایتی نیز نشان از سیاست خارجی منطقی و اصولی مبتنی بر اصولگرایی و وابسته به نخبگان قدیمی راست‌گرا را نشان می‌داد که جریانی آرام و مورد اعتماد طیف سنتی را در دست داشت.

اما رای مردم به روحانی نشان داد که مردم بیشتر به دنبال اعتدال و میانه‌روی هستند. هر چند مشکلات اقتصادی بسیاری را پشت سر گذاشته‌اند اما می‌دانند که راه‌حل آن جز اعتدال و میانه‌روی نیست. آنها انتخاب کردند که سیاست خارجی عقلانی و معتدلی را می‌خواهند که در تعامل با دنیا و محیط بین‌الملل بتوانند اقتصاد کشور خود را نیز بهبود بخشند. آنها دانستند که مشارکت سیاسی جز با آزادی بیان ممکن نیست و این جز با پیوند اصلاحات و سازندگی در کشور عملی نخواهد شد. انتخاب حسن روحانی اعتقاد به این جمله اوست که گفت: نمی‌خواهم سانتریفیوژ بچرخد، اما چرخ مملکت نچرخد. اعتقاد به اینکه مساله اول در مشکلات ایران سیاست خارجی ضعیف و غیراصولی ماست که باعث صدور قطعنامه‌هایی علیه ایران گردیده است. مردم با این انتخاب نشان دادند که می‌خواهند اهداف و منافع ملی را در سایه عقلانیت و تدبیر و امید دنبال کنند و این تنها یک رای نبود بلکه اعلام اعتماد و آغاز فصل نویی بود بر ایران و اینکه مردم روحانیت را نماینده اصلاحات معرفی کردند تا نشان دهند که جمهوری اسلامی می‌تواند معتدل و مبتنی بر مصلحت و عقلانیت و آرام و منطقی، تمام منافع ملی و آرمان‌هایش را دنبال کند.