http://www.mardomsalari.com/Template1/News.aspx?NID=168454

کلیشه بسیار تکراری و خلاقیت کش است. واژگانی که از بستر معنایی مبتنی بر نیازها برمی‌خیزند اگر نتوانند نیازها و مطالبات جامعه را دسته‌بندی نمایند و به صورت مشخص اهداف را ترسیم نمایند و به سمت آنها بروند بعد ازمدتی تبدیل به کلیشه می‌شوند. از ابتدای انقلاب تاکنون جمهوری‌اسلامی ایران روایت‌های مختلفی را تجربه کرده است. روایت اعتدال‌گرایی در شرایطی روی کار آمده و توانسته است قدرت اجرایی کشور را در ماه‌های آینده به دست بگیرد، که مطالبات فراوانی در اطراف آن وجود دارند. محور قوه اجرایی کشور، رئیس‌جمهوری می‌شود که قرار است با روایت اعتدال مشکلات و دغدغه‌های شهروندان را دسته‌بندی کند و در قالب‌های شناخته شده و رسمی کشور به حل‌وفصل آنها بپردازد.

براین اساس روایت اعتدال ممکن است به اهداف خود نرسد و دارای کژ کارکردی‌های فراوان گردد. در این نوشتار به چند تهدید اصلی روایت اعتدال اشاره می‌شود که حاکم شدن هریک از این تهدیدها می‌تواند فضای شادی آفرین، رضایت بخش و سرشار از اعتماد میان شهروندان و حکومت را کم رنگ نماید.

1-بازگشت به گذشته: روایت اعتدال(moderate) تازه به دنیا آمده است و در یک رویداد ناگهانی و غافل‌گیرانه شکل گرفت. برای اینکه این روایت بتواند مستقل و دارای هویت شود بایدکارگران آن هویت روایی آن را بدون اتکا به روایت‌های قبلی ترسیم نمایند. روایت تاسیس، روایت شهادت و جنگ، روایت سازندگی، روایت اصلاحات، روایت عدالت هرکدام توانستند هویت‌های مستقل و بسیار اثرگذاری باشند. اکنون روایت اعتدال باید وام داری و طرفداری و مخفی شدن پشت سر بسیاری از احزاب، افراد، گروه‌ها، شخصیت‌ها و رسانه‌ها را کنار بگذارد و با اعتماد به نفس تولد خود را اعلام کند. بازگشت به گذشته به نوعی محو شدن روایت اعتدال را به دنبال دارد.

2-کابینه سالمندان: بزرگترین ضربه به روایت اعتدال عقبگرد به سمت روایت‌های گذشته و استفاده نکردن از نیروهای جوان و تحصیلکرده است.

پایگاه روایت اعتدال در پیوندی میان اصلاحات و کارگزاران با مرکزیت کارگزاران و به خصوص مجمع تشخیص مصلحت نظام و پژوهشگاه مطالعات استراتژیک است. اغلب وزیران سازندگی با وجود کارنامه درخشان الزامات علمی عصر اطلاعات و دنیای جدید را درک نمی‌کنند و به خصوص به لحاظ روشی، رویه‌های فنی مهندسی دارند. یکی از تهدیدات روایت اعتدال تشکیل کابینه پیر و قدیمی است که خلاقیت و تخصص و علم را فدای تجربه خواهد ساخت.

3- نداشتن طرح اجرایی: تهدید سوم مربوط به مبهم گذاشتن، کنایه آمیز کردن و بازی با کلماتی است که مشکلات و دغدغه‌های اصلی را به حاشیه می‌کشاند. روایت اعتدال به این دلیل پیروز انتخابات شد که توانست بسیاری از دغدغه‌های مردم را جوابگویی کند. شهروندان دغدغه حذف فقر، بیکاری، تورم، کم شدن اخلاق و اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی، کم شدن پرستیژ بین‌المللی ایران را داشتند و دوست داشتند ایرانی آزاد و آباد داشته باشند.

این روایت وام‌دار بسیاری از مشکلات است که باید آنها را دسته‌بندی و اولویت گذاری کند. تکیه به افراد و شعاری کردن ابهام آلود اعتدال باعث خوانش‌های متناقض از روایت می‌شود.

4-کیفی گذاشتن روایت اعتدال: تهدید چهارم مربوط به کیفی گذاشتن روایت اعتدال است. تیم مفهوم پردازی و اجرایی آقای حسن روحانی باید از حالت سربسته بودن و در آمدن به همه متن‌ها و روایت‌ها خارج شوند.

تهدید موج سواری نوعی نارضایتی و سرخوردگی را در میان شهروندان ایجاد می‌کند. کمی بودن و با آمار و ارقام صحبت کردن و در نهایت ترسیم راهبردی که به اهداف کاملا کمی قابل اثبات ختم شود می‌تواند طراحی، اجرا و ارزیابی سیاست‌ها را آسان‌تر نماید.

در ایران اغلب، قدرت عریان تولید دانش می‌نماید بر فضای عموم عدم قطعیت رخدادهای غیرقابل پیش‌بینی ایجاد می‌شوند و پس از آن فلسفه و روایت‌های مربوط به آن شکل می‌گیرد. طبیعی است که اغلب روایت‌ها درگیر روزمره می‌شوند و در پایان به حداقل اهداف خود دست نمی‌یابند.

روایت اعتدال با در نظر گرفتن این تهدیدها و فارغ از سروصدای رسانه‌ای در هجوم شخصیت‌ها می‌تواند آینده‌ای روشن را رقم بزند.