http://www.mardomsalari.com/Template1/News.aspx?NID=170307

 کابینه دکتر حسن‌روحانی که روز یکشنبه از آن رونمایی شد، کابینه‌ای است که نقاط ضعف و قوت آن را باید در روزهای آینده جست‌وجو کرد و منتظر ماند تا چند نفر از این وزرای پیشنهادی با رای اعتماد از مجلس بر مسند وزارت نشسته و برای حل مشکلات کشور برنامه‌ها و سیاست‌های خاص خود را ارائه دهند.

نگاهی به رزومه کاری و فعالیت‌های اجرایی و مدیریتی وزرای پیشنهادی، نشان از فراجناحی بودن این کابینه دارد. به طوری که استفاده از نیروهای اصلاح‌طلب و اصولگرا و در عین حال تحصیل کرده و آشنا به حوزه پیشنهادی نوید دولتی زنده و پرامید را به روزهای سخت از دست رفته مردم داده است.

کابینه پیشنهادی دکتر روحانی از همان روزهای ابتدایی انتخاب رئیس‌جمهور جدید، با حاشیه‌های فراوانی همراه بود، چرا که روحانی به عنوان تمام کننده دوران افراطی‌گری به میدان آمده و قصد داشت با اعتدال و میانه‌روی مسیر کشور را دوباره به روند عادی و حقیقی‌اش بازگرداند. بنابراین در مورد وزیران که به عنوان بازوی اجرایی و همراهان همیشگی رئیس‌جمهور خواهند بود، فشار زیادی از سوی رسانه‌ها صورت گرفت تا وزیران وظیفه سنگین خود را برای تحقق دولت تدبیر و امید حس کنند. در این یادداشت سعی خواهد شد تحلیلی بر کارآیی وزرای پیشنهادی صورت گیرد و در کنار نقاط قوت، پیشنهاداتی برای هرچه بهتر شدن کابینه بیان گردد.

1- اولین نقطه قوت وزرای پیشنهادی علمی بودن و تجربه بالای اشخاص است به طوری که سابقه اجرایی آنها نشان از کارآیی و فعالیت آنها در زمینه تخصص شان است. حضور در دولت‌های قبلی و رزومه خوب و قابل قبول و همچنین تحصیلات بالای دانشگاهی از این افراد، اشخاص مطمئن برای وزارت ساخته است.

2- دومین نقطه قوت دید بین‌المللی در بین وزرای پیشنهادی است. با توجه به سابقه فعالیت در زمینه دیپلماسی و سیاست خارجی چند وزیر پیشنهادی، امید برای یک دیپلماسی قوی منطقه‌ای و بین‌المللی از دولت جدید بالا رفته است و این نشان از شناخت و دقت دکتر روحانی در حل مسائل منطقه‌ای و جهانی دارد.

3- اعتدال گرایی و استفاده از تمام جریان‌های سیاسی در کشور اگرچه به نظر برخی نقطه ضعف محسوب می‌شود اما برای دکتر روحانی که شعار فراجناحی بودن و دولت معتدل را بیان کرده یکی از نقاط قوت می‌باشد. وزن بندی جریان‌های سیاسی در این کابینه به وضوح مشخص است و کابینه ترکیبی اگرچه استفاده از حزب کارگزاران را با غلظت بیشتری نمایش داده اما از اصلاح‌طلبان، اصولگرایان و حتی افراد مستقل نیز استفاده کرده است.

اما در کنار این نقاط قوت، کابینه پیشنهادی نقاط ضعفی نیز دارد که می‌توان پیشنهاداتی برای بهبود آن ارائه داد.

1-‌ بزرگترین ایرادی که می‌توان به کابینه وارد ساخت، استفاده نکردن از زنان و این نیروی عظیم که نیمی از مردم جامعه را تشکیل می‌دهند است. باتوجه به شعارهای اولیه دکتر روحانی از او این انتظار می‌رفت که در بین مردان کابینه، از حضور زنان نیز استفاده کند و اکنون که حضور زنان در جامعه در کنار مردان به وضوح دیده می‌شود این جمعیت بزرگ را نیز به رسمیت بشناسد.

وزارت آموزش‌و‌پرورش و بهداشت که اصولا بیشترین تلاقی را با مسائل زنان به علت حضور عمده و اصلی آنان در مشاغل این دو وزارتخانه را دارند، نیاز به یک وزیر زن کارآزموده و باتجربه داشت که دکتر حسن روحانی این لطف را از زنان جامعه دریغ کرد.

2- میانگین سنی وزرای پیشنهادی و سن تقریبا بالای آنها و استفاده نکردن از نیروی جوان نیز یکی از نکاتی است که در این روزها از سوی منتقدان مطرح شده است. اگرچه میدان دادن به جوانان و حضور آنان در کابینه می‌توانست نقطه امیدی برای جوانان و تلاش بیشتر آنها باشد، اما در این اوضاع بد اقتصادی و وضعیت بیکاری و فضای نامناسب بین‌المللی، نیاز به افراد کار آزموده و با تجربه شدیدا احساس می‌شود. اما پیشنهاد به کابینه جدید این است که از ظرفیت بالای جوانان و نیرو و استعداد آنها نیز در وقت مناسب استفاده گردد تا با همکاری نسل جدید و قدیم بتوان دولت تدبیر و امید را هرچه بیشتر یاری کرد.

با تمام این تفاسیر وزرای پیشنهادی که در روز تحلیف تقدیم مجلس شدند، گزینه‌هایی خواهند بود که مجلس در زمان مقرر باید رزومه کاری و سابقه فعالیتی آنها را بررسی و برای رای اعتماد به مجلس فراخواند. در هر صورت امید مردم در این روزهای سخت به دولت تدبیر و امید است که بتواند با کابینه‌ای همگام و همسو مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم را در وهله اول حل کند و باعث پیشرفت و توسعه کشور در مسیر اصلی گردد.