http://www.mardomsalari.com/Template1/News.aspx?NID=170764

 سیاست گذاری‌ها در کشور ما همیشه محتوایی‌ همرنگ دولت‌ها و شخصت‌هایی داشته‌اند که سیاست‌های کلان را به صورت اجرایی جهت دهی می‌کنند. سیاست‌های کلان کشور در قانون اساسی، سند چشم‌انداز، برنامه‌های توسعه آمده است اما اغلب اسناد بالادستی مفاهیم کلی هستند که دولت‌ها با توجه به سیاستگذاری‌های اجرایی آنها را شکل‌دار می‌سازند. بعد از جنگ با توجه به الزامات سازندگی بروکرات‌ها قدرت گرفتند و توانستند با تجربه و رویه‌ای واقع گرایانه، سیاست‌گذاری را از حالت جنبشی، کیفی، شخص محور و نوسانی خارج کرده و به آن شکلی بروکراتیک و سیستمی دهند. البته نگاه به آینده و برنامه‌ریزی‌های زیرساختی باعث فشارهای زیادی بر شهروندان گردید. دولت یازدهم در ایران بعد از تجربه دولت اصلاحات و دولت عدالت محور، روایت اعتدالی را مد‌نظر قرار داده است. روایت اعتدال وزیران باتجربه، متخصص و نزدیک به دولت سازندگی را معرفی کرده است. به لحاظ سیاست‌گذاری دولت یازدهم و روایت اعتدال، نزدیکی بسیار زیادی به دولت سازندگی دارد و رویه آنها را می‌توان بروکرات‌های جدید نامید. اما محتوای سیاست‌گذاری بروکرات‌های جدید چیست؟

1- ظاهر بروکراسی

دولت جدید به جایگاه‌ها، سیستم‌ها و تفکیک نقش‌ها روی خواهد آورد. انسان‌ها مهم نیستند بلکه جایگاه‌ها و نقش‌ها اهمیت پیدا خواهد کرد. قانون وظایف و تکالیف را مشخص می‌کند و از سوی دیگر سلسله مراتب بر اساس روابط نقشی شکل می‌گیرد. بروکراسی همان فرمول جدید حکمرانی است که البته می‌تواند با دولت الکترونیکی بازسازی شود. بروکراسی نهادها و سازوکارهای قانونی دارای سلسله مراتب، نقشی هستند که خدمات عمومی را با نظم‌دهی و رویه تسهیل می‌بخشند.

2- محتوای واقع‌گرایی

رویکرد به دنیا و محتوای سیاست‌گذاری واقع‌گرایی است. به این معنا که آنچه واقعیت است از آرمان‌ها و آرزوها بیشتر قدرت دارد و انسان‌ها در چرخه‌ای بسیار قانونمند از واقعیات قرار گرفته‌اند. واقع‌گراها بسیار مصلحت‌اندیش و روادار هستند. از منظر واقع‌گرایی آنچه را که بتوان مشاهده کرد باید به صورت ساده، مشکل و راه‌حلش را شناسایی کرد و البته هیچ بهشتی در این دنیا متحقق نیست.

3- اجرای عملگرایی

فلسفه، متافیزیک و اغلب روایت‌های آرمانی و قیاس‌اندیش در رویه‌های عملگرایی جایی ندارد. بروکراسی به لحاظ محتوایی واقع‌گرا و به لحاظ اجرایی عملگرا است. عملگرایان بسیار باتجربه، پخته و اغلب سن بالا هستند. بر این اساس عملگرایی و حل و فصل تدریجی مشکلات بدون خیال‌پردازی و اقدامات رادیکال شعاری در این راستا قابل تعریف هستند. سیاست‌گذاری آرمان، شعار و شعار‌پردازی نیست بلکه نیاز به شناخت واقعیات و انعطاف ناشی از عملگرایی با قصدیت مصلحت‌اندیشی دارد.

4- روش تجربه‌گرایی

به لحاظ روشی سیاست‌گذاری بروکرات‌های جدید بسیار کمی و استقرایی است. هیچ الگویی از فرایندهای توسعه با شعار و کلیات قیاسی مورد پذیرش نیست، بلکه برای ترسیم جامعه‌ای مترقی همه گزاره‌ها براساس شاخص‌های قابل مشاهده و تجربه استوار است. همه رخدادها تکراری، دارای قانون و فرایند ریاضی گونه هستند و هیچ گزاره‌ای فایده ندارد مگر آنکه بتواند خود را در پدیدار ریاضبات سامان‌دهی کند. اصل روش حاکم بر فرایندهای طبیعی و انسانی تحصل‌گرایی است.