http://www.mardomsalari.com/Template1/News.aspx?NID=170995

اولین نقش زنان در جمهوری اسلامی‌در مرحله پدیداری انقلاب آشکار شد که زنان شرکت در تظاهرات و اجتماعات را وظیفه قانونی خود می‌دانستند و در ورای اهداف بلندی که انقلاب برای خود ترسیم کرده بود، آنها نیز با آرمانهایی خاص و با شیفتگی تمام در صحنه حضور داشتند اما با پیروزی انقلاب و قدرت گرفتن گروههای سنتی و مذهبی نظریه بازگشت دوباره زنان به عرصه خصوصی قوت گرفت و در این بین تنها ایستادگی امام خمینی بود که فضا را تلطیف کرد و نتیجه آن نیز حضور هر چند بسیار محدود زنان در خبرگان قانون اساسی و مجلس شورای اسلامی بود.

در سالهای بعد از انقلاب نیز حضور زنان در مجامع عمومی به نسبت دوره‌ها متفاوت بود چنانچه در دوره اصلاحات با رشد کمی و البته نه کیفی زیادی مواجه بود؛ مثلاً در حالی که طی مجالس اول تا سوم شورای اسلامی تنها 4 زن نماینده مجلس بودند، در دوره چهارم به 9 نفر و در دوره پنجم با رشد بیشتر، این تعداد به 14 نفر رسید. احزاب فعال در این دوره نیز به نقش اساسی زنان در جامعه پی برده و سعی در جذب آنها داشتند.

اما همین عضوگیری‌ها نیز محدود گردید به زنانی که ارتباط نسبی با مردان حزب داشتند و این موضوع نیز نتوانست حضور زنان در جامعه را به رسمیت بشناسد در دوره 8 ساله احمدی نژاد نیز با معرفی یک وزیر زن کیفیت حضور زنان تغییر چندانی نکرد و سهم زنان در حد مشاوره به رئیس قوه مجریه فراتر نرفت.

چنانچه ابهام در تعریف واژه رجل سیاسی برای کاندیداتوری ریاست جمهوری یکی از موارد اختلافی تبدیل شده است اما همچنان این موضوع محل بحث در زمان ثبت نام انتخابات ریاست جمهوری قرار دارد در مجلس نیز کیفیت نقش زنان در عرصه‌های تصمیم‌گیری قابل قبول نبوده است .

حضور زنان در مجلس نیز اگر چه با فراز و فرود زیادی همراه بوده اما هیچ گاه نامی از زنان حاضر در مجلس برده نشده است و این حضور کمرنگ و بی روح آنها که تنها در زمان رای گیری مشخص می‌شود این حضور را با سوالات فراوانی روبرو ساخته است.. این موضوع به حدی است که در جریان برگزاری انتخابات هیات رئیسه مجلس، مردان پارلمان با کاندیداتوری زنان با این تحلیل که «نمی‌شود که یک زن در جایگاه هیات رئیسه بنشیند و ما دائماً چشممان به چشم او بیفتد» مخالفت کردند و این باعث شد که زنان حتی نتوانند به هیئت رئیسه مجلس نیز راه یابند.

با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید، زنان امید داشتند که با قرار گرفتن در کابینه رییس‌جمهور جدید بتوانند به مشکلات نیمی‌از جمعیت جامعه پرداخته و راه حلی برای برخی مشکلات آنها پیدا کنند اما با معرفی کابینه مشخص شد که سهم مشارکت سیاسی زنان این بارهم تنها در به صندوق ریختن آرا خلاصه شده است البته دکتر روحانی در مراسم رای اعتماد این قضیه را مطرح و عنوان کرد که از زنان در سطوح بالای مدیرتی استفاده خواهد کرد ولی باید بدانیم که زنان تنها نیاز به حضور نمادین در جامعه ندارند بلکه باید مشکلات این قشر جامعه را شناسایی کرد و برای حل آن هر چه زودتر اقدام کرد. به نظر می‌رسد باید رویکردهای موجود نسبت به حضور سیاسی زنان تغییر پیدا کند و خود جامعه کثیر بانوان هم زمینه را برای گسترش فعالیت خود در عرصه سیاست و دیگر عرصه‌ها فراهم کنند تا در آینده نزدیک شاهد تبعیضی همچون تفکیک جنسیتی در دانشگاه‌ها و محرومیت از تحصیل در برخی رشته‌ها نباشیم که دولت تدبیر و امید در نخستین اقدام تلاش کرده است تمامی محدودیت‌های تحصیلاتی برای زنان را لغو کند و همین نشانه بس که بانوان جامعه می‌توانند در فضایی برابر رشد کنند.