http://www.mardomsalari.com/Template1/News.aspx?NID=180727

در دسامبر 2010 که اولین جرقه بهار عربی در تونس به وسیله خودسوزی یکی از جوانان به علت مشکلات مالی اتفاق افتاد، هیچ کس فکر نمی‌کرد که سه سال بعد این آتش همچنان در کشورهای عربی شعله ور باشد. آتش در سوریه سه سال است که خاموش نشده است و همچنان حل معضل سوریه، مسئله اول مجامع بین‌المللی و کشورهای درگیر است. بازخورد جنگ‌ها و درگیری‌ها بعد از مدتی آشکار می‌شوند و در سوریه نیز بعد از سه سال جنگ و خونریزی بین شهروندان وضعیتی به وجود آمده که در قرن بیست و یکم نمونه آن بعید به نظر می‌رسد. شورش داخلی ای که از سوی کشورهای منطقه و آمریکا مورد حمایت قرار گرفت، به طوری وسعت یافته که کل کشور را در بر گرفته است. به طوری که بعد از سه سال شهر کاملا ویران شده و تمامی زیرساختهای آن از بین رفته است. نگاهی به تصاویر منتشره، شهر خورده شده ای را نشان می‌دهد که برای بازسازی آن سالها وقت نیاز است. همچنین به علت مشخص نبودن مرزبندی‌های بین دوست و دشمن، مردم بی گناه به وسیله نیروهای خودی یا معارض کشته می‌شوند و هیچ کس در این زمینه پاسخگو نیست.

شاید آتش جنگ می‌توانست در روزهای اول به وسیله حکومت و با پذیرش درخواست‌های سیاسی معترضان طبقه متوسط فرو بنشیند اما پس از آن که کشورهای منطقه از جمله عربستان، ترکیه، قطر و اسرائیل به این جنگ دامن زدند و با قرار دادن پایگاه و نیرو در اختیار گروه معارضان، درگیری را به یک جنگ تمام عیار داخلی تبدیل کردند، دیگر خاموش کردن آتش جنگ کار ساده ای نیست. نیروهای بنیادگرایی که از کشورهای منطقه برای جنگ با بشار اسد به سوریه آمده اند، تنها هدف خود را ایجاد یک حکومت اسلامی به سبک خود اعلام می‌کنند و حاضر به هیچ مذاکره ای نیستند. کشورهای قدرتمند در فضای بین الملل نیز نفع خود را در این می‌بینند که جنگ ادامه دار شود تا با کاهش قدرت بشار اسد و پیروزی نیروهای بنیادگرا بتوانند به نفوذ خود در منطقه ادامه دهند.

در این بین کودکان اصلی ترین قربانیان جنگ در سوریه هستند به طوری که با توجه به سوء استفاده شبه نظامیان از کودکان به عنوان جاسوس، نگهبان و حتی سپر انسانی در ناآرامی‌ها، بیشترین ضربه را به کودکان وارد خواهند کرد. آنها در سوریه در حالی بزرگ می‌شوند که چیزی جز خشونت نمی‌بینند و با ضربه‌هایی رو به رو خواهند شد که تمام عمر همراه آنها خواهد ماند. این کودکان که با از دست دادن پدر یا اعضای خانواده خود و با تبلیغات گروه‌های معارض مبنی بر انتقام، در صحنه‌های جنگ حضور می‌یابند و شاهد جنگ و خونریزی خواهند بود، هیچ گاه نخواهند توانست نگاه انسانی خود را بازیابند.

با تمام این تفاسیر کشور سوریه که امروزه محل جنگ کشورهای دیگر شده است، سابقه‌ای بس دراز در تاریخ دارد که مورخان، این قدمت را به حدود پنج هزار سال پیش ‍ می‌رسانند. شهر دمشق که پایتخت سوریه‌ است را دروازه تاریخ می‌نامند و معروف است که این شهر از کهن‌ترین شهرهای جهان می‌باشد که از 8 تا 10 هزار سال قبل از میلاد پیوسته محل سکونت انسان بوده‌است و به این دلیل آن را اولین پایتخت دنیا می‌نامند. این کشور با این تاریخ و قدمت در این روزها محل دعوای فرقه ای و مذهبی و بین المللی برخی از کشورها شده است به طوری که قدرتهای بزرگ برای نشان دادن قدرت و تواناییهای خود و با کمک گرفتن از کشورهای منطقه باعث تشدید این جنگ خواهند شد. مذاکرات ژنو با حضور پررنگ کشورهای جنگ افروز در روزهای آتی برگزار خواهد شد اما باید دانست که این جنگ جز با کناره گیری کشورهای مداخله گر و سپردن مسئولیت به خود مردم سوریه به پایان نخواهد رسید.