http://www.mardomsalari.com/template1/News.aspx?NID=181617

در روزهای گذشته خبر رسید بر اساس اعلام وزیر انرژی ترکیه 6/7 میلیارد دلار پول نفت و گاز وارداتی از ایران به حساب این کشور در‌هالک بانک واریز شده است و با توجه به دیپلماسی موفق ایران بعید به نظر نمی‌رسد که هند و چین نیز بدهی‌های گذشته خود به ایران را پرداخت کنند و به ادامه خرید نفت و گاز ایران نیز ادامه دهند. اما آنچه در این بین مهم به نظر می‌رسد ادامه این روند خام فروشی و نپرداختن به زیربناهای اساسی در کشور است. انقلاب اسلامی‌در روزهای نخست با شعار توسعه بومی‌روستاها و جهاد کشاورزی و خودکفایی به میدان آمد و آنچه مشخص است وابستگی رژیم سابق به کشورهای خارجی یکی از موارد موفقیت و همراهی مردم با انقلاب به حساب می‌آید. اما در سالهای اخیر عدم توجه به ظرفیت‌های روستاها و شهرستان‌ها باعث مهاجرت وسیع مردم به مراکز شهر و خالی شدن روستاها و مراکز تولیدی شده است. تمایل به کارهای خدماتی که زحمت کمتر و پول بیشتر به همراه دارد قدرت تولید را از روستاها گرفته و روستانشینان را به شهرها کشانده است. آوردن پول نفت بر سر سفره‌های مردم و دادن یارانه نقدی و اعلام چندین باره خودکفایی در تولیدات کشاورزی نه تنها مشکلی را حل نمی‌کند، بلکه تنها پاک کردن صورت مسئله است. اما دولت برای توسعه زیربنایی باید در امور بومی‌و فراموش شده سرمایه گذاری کند تا بتواند به توسعه درون زا و همه جانبه دست یابد. توجه به موارد زیر می‌تواند روند توسعه را سریع تر نماید:

1- روستاها: در اواخر دهه 50 و سال‌های اولیه انقلاب حدود 45 درصد اشتغال کشور در بخش کشاورزی انجام می‌گرفت. انقلاب اسلامی‌نیز با شعار جهاد کشاورزی و خودکفایی اقتصادی به توسعه روستاها کمک بسیاری نمود. اما در سالهای بعد عدم سیاستگذاری مطلوب و مجوز واردات بی رویه اقلام کشاورزی باعث شد که روستاها از نقش اصلی و اساسی خود مبنی بر تولیدات دست بکشند و ساکنان آن نیز با مهاجرت به شهرها به کار خدماتی بپردازند. کشور ایران که از نظر تولیدات کشاورزی و دامی‌تنوع بسیاری دارد و با ورود تکنولوژی و بسته‌بندی می‌تواند به عنوان یکی از قطب‌های محصولات کشاورزی شناخته شود، در این روزها وارد کننده اقلامی‌است که در سالهای گذشته به عنوان صادر کننده اش شناخته می‌شد.

2- جهانگردی: کشور ایران از نظر تاریخی، جغرافیایی و مذهبی یکی از قطب‌های گردشگری در خاورمیانه و دنیاست که تاکنون از این ظرفیت کشور به درستی استفاده نشده است. ورود به عصر جهانی شدن و کمرنگ شدن مرزها در جهان این فرصت را برای کشورها فراهم می‌کند تا ورود گردشگران به کشورشان را تسهیل کنند. اقدامات شایسته دستگاه دیپلماسی دولت یازدهم توانسته کمی‌از تبلیغات منفی ای را که نسبت به ایران در جامعه جهانی وجود دارد از بین ببرد و پس از این نیازمند سیاستگذاری دستگاه‌های مربوطه است که بتوانند با رونق این صنعت توسعه ایران را سرعت بخشند.

3- انرژی‌های پنهان: وابستگی همه جانبه به نفت و گاز چه به عنوان کسب درآمد و چه به عنوان سوخت اصلی صدمات جبران‌ناپذیری به کشور وارد می‌کند به گونه‌ای که مصرف این سوخت برای آیندگان غیرممکن می‌شود. توجه به انرژی‌های پنهان شبیه انرژی خورشیدی که نه هزینه زیادی دارد و نه فضای منفی‌ای برای استفاده آن وجود دارد می‌تواند برای کشور بسیار موثر باشد. قرار گرفتن دو کویر پهناور در کشور و وجود 300 روز آفتابی در اکثر نقاط، استفاده از این نیرو را برای مردم قابل دسترس و به صرفه می‌کند. با تمام این تفاسیر باید بدانیم که فروش نفت و گاز به کشورهای همسایه و آوردن پول نفت بر سر سفره‌های مردم نه تنها توسعه را به تعویق خواهد انداخت، بلکه باعث رکود صنایع داخلی نیز خواهد شد. ایران دارای ظرفیت‌های غنی و فراموش شده‌ای است که سرمایه‌گذاری حداقلی بر روی آن می‌تواند روند توسعه را سرعت بخشد.