http://www.mardomsalari.com/Template1/News.aspx?NID=133341

نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران با 24 دوره برگزاری، یکی از معتبرترین نمایشگاه‌های بین‌المللی در سراسر جهان است.این نمایشگاه با گذشت ربع قرن از عمر خود همچنان یک اتفاق فرهنگی بزرگ است که طی آن ناشرانی از سراسر دنیا به همراه جمعی از ناشران داخلی، به منظور عرضه جدیدترین تولیدات خود در موضوعات مختلف، حضور می‌یابند. این مشارکت موجب می‌شود مجموعه‌ای از بهترین آثار از نظر محتوا در اختیار جامعه تحصیلکرده یا درحال تحصیل کشور قرار گیرد.

شمار بازدید کنندگان از این رویداد فرهنگی به شکلی بی‌سابقه است به نحوی که بسیاری از دانشجویان و دانش‌آموزان و افراد علاقه‌مند به کتاب را از سراسر کشور به تهران می‌آورد تا با تازه‌های کتاب درحوزه‌های مختلف آشنا شوند و بتوانند از تخفیفی که به مناسبت نمایشگاه است استفاده کنند.

دولت هم سعی داشت با دادن بن خرید کتاب به دانشجویانی که در سایت نمایشگاه کتاب ثبت نام کرده بودند ازقشر کتابخوان حمایت کند.همچنین خریداران کتاب‌ها که طیفی از پژوهشگران، متخصصین دانشگاه‌ها و کتابخانه‌ها و مراکز پژوهشی هستند، می‌توانند از تسهیلات یارانه‌ای برای خرید کتاب‌های ارزان بهره‌مند شوند.

همچنین در معاونت‌های فرهنگی- اجتماعی دانشگاه‌های کشور بودجه‌ای صرف اعزام دانشجویان به تهران شده است. همه این اتفاقات میمون و مبارک برای نمایشگاه کتاب باعث شده که حضور مردم در این نمایشگاه تقریبا بی بدیل باشد. در کنار تمام کسانی که با هدف خرید کتاب به نمایشگاه می‌آیند عده‌ای هم آمدن به نمایشگاه را تفریحی برای خود می‌دانند و با دوستان وهم سن و سالان خود به عنوان تفریح و سرگرمی به نمایشگاه می‌آیند و عده‌ای هم برای گشت و گذار و گذراندن ساعاتی در کنار دوستان در فضای نمایشگاه این مکان را انتخاب می کنند. اما با این وجود نمایشگاه مکان مناسبی برای خرید سالانه کتاب‌های مورد نیاز برای افراد یا سازمان‌ها و همچنین آشنایی با ناشران داخلی و خارجی‌ که در این نمایشگاه حضور دارند محسوب می‌شود.

اما هیچ پدیده‌ انسانی بدون کاستی نیست. نمایشگاه کتاب هم مسلما ایراداتی دارد یکی از ایرادات مهمی که در فضای نمایشگاه وجود دارد این است که معرفی نویسندگان و ناشران به میزان اندکی صورت می‌گیرد.

فضای نمایشگاه کتاب، فضایی کاملا تجاری و بازاری شده است و مردم بیشتر به دنبال خرید کتاب‌ها هستند غافل از اینکه نویسندگان یا مترجمان این کتاب‌ها چه کسانی هستند و شاید بخواهند با آنها آشنا شده و از طرز فکرشان خبردار شوند. تجمع کتاب‌ها و همچنین شلوغی و تمرکز بر خرید کتاب، هدف اصلی نمایشگاه را به حاشیه رانده است و فکر و اندیشه، چندان در فضای نمایشگاه به چشم نمی‌آید. این مشکل به علت این است که این نمایشگاه در بین مردم به صورت آیین جا نیفتاده است و نگاهی ابزاری به کتاب و نمایشگاه وجود دارد. نمایشگاه‌ها باید به صورت آیینی باشد مثل نمایشگاه قرآن که در ماه رمضان برگزار می‌شود و مردم تنها به علت خرید نسخ قرآنی به نمایشگاه نمی‌آیند بلکه با هدف شرکت در مراسمی که باید در آن حضور پیدا کنند و آشنایی با نرم‌افزارهای جدید قرآنی و شرکت در سلسله نشست‌ها و سخنرانی‌ها و گردهمایی‌هایی که در این محیط برگزار می‌شود، به این نمایشگاه می‌آیند. یکی از کاستی های نمایشگاه کتاب هم این است که در آن هیچ نشست یا گردهمایی‌ای هر چند کوچک و به شکل دوستانه در این مکان وجود ندارد. بحث و گفت وگوی نویسندگان با مردم و نقد وبررسی آثار آنها مسلما فضای نمایشگاه را از این حالت ابزاری و تجاری بیرون می‌آورد و به آن روحی تازه می‌بخشد و مردم هم علاقه‌ بیشتری برای حضور در نمایشگاه پیدا می کنند. نقد و بررسی، هم برای نویسندگان برای بهبود محتوای آثارشان و هم برای بالا بردن اطلاعات خوانندگان مطالب بسیار مفید است که نمایشگاه فاقد این جنبه تحلیلی است.

دومین مشکلی که در نمایشگاه کتاب وجود دارد این است که بخش خارجی بسیار مغفول مانده و کم رونق است. علت این امر بیشتر به بالا بودن قیمت این دسته از کتاب‌ها مربوط می‌شود که بسیاری از مردم به دلیل مشکلات مالی نمی‌توانند به سمت این قسمت از نمایشگاه بروند.

بهتر است که دولت با دادن یارانه‌ بیشتر برای این دسته از کتاب‌ها زمینه‌ای فراهم کند که مردم با ناشران خارجی بیشتر آشنا شوند تا ناشران کشورهای دیگر هم تمایل بیشتری برای شرکت در این نمایشگاه بین‌‌المللی پیدا کنند. ایراد بعدی نمایشگاه که در این دوره هم بسیاری از مردم را ناراحت کرده بر خورد سلیقه‌ای با ناشران و کتاب‌ها است که باعث می‌شود تعدادی از ناشران از حضور در نمایشگاه محروم بمانند و در عوض انتشارات گمنام و دولتی بیشترین حضور را در فضای نمایشگاه داشته باشند.

این امر باعث می‌شود مردمی که کتاب‌های مخصوص در انتشارات خاص را خواهانند از حضور در این نمایشگاه منصرف شوند. به هر حال این نمایشگاه هم با همه تلخی و شیرینی‌اش تمام شد اما امید که سال‌های بعد این کاستی ها مرتفع شود.